Music For The Masses

[personal benek]

Temat byl, ale spadł Powiem krótko- świetna płyta!!! W moim prywatnym rankingu na 4-tym miejscu.

Dokładnie tak, jak u mnie

do peter_dm

Na początku utworu słychać słowa w języku rosyjskim: "V dokladah rassmatrivayutsya evolyutsiya yadernyh arsenalov i sotsial'no-psihologicheskiye aspekty gonki vooruzheniy."
...co znaczy: "Psychologiczne aspekty rozwoju nuklearnego i wyścigu zbrojeń są zawarte w tym raporcie."

[patgore]

Ktoś napisał, że nie wyobraża sobie koncertu bez Never..., jednak ja sobie wyobrażam, wcale bym nie tęskniła za tą pozycją. Jestem jakimś dziwnym depeszem i z innej półki, gdyż wolę utwory Depeche Mode pochowane i mniej znane. W przypadku Music For The Masses jest To Have And to Hold. Za nim staje w kolejce Agent Orange. Oczywiście dalej idzie Strangelove, Behind The Wheel oraz Sacred, ale to naprawdę dalej.. W tamtych dwóch utworach widzę jakieś ukryte piękno, które przy każdym odsłuchiwaniu zachwyca moją osobę. Są bardzo spokojne i tajemnicze, kocham. Nie przepadam za Nothing.

Co do informacji to album wydany 28 września 1987.

[wikcia]

Mój nr 1. Po kilku latach zrzucił z piedestału 'Some Great Reward'. Już nawet 'L15' mi nierozerwalnie wrosło w tę płytę. To idealne wydawnictwo do uprzyjemnienia sobie letniej nocy. 1. otworzyć okno, 2. zgasić światła, 3. rozłożyć się na wyrze i 4. po prostu płynąć...
'The Things You Said' - moja najukochańsza wolna i śpiewana przez Martina piosenka, te dźwięki i tekst... Nie mam słów. To jest po prostu przepiękne!!! 'To Have and to Hold' - westchnienia i beat mmmm, tajemnicze, mroczne, dreszcz na plecach murowany. 'Pimpf' - monumentalne dzieło, jestem wielbiącym estetykę wrażliwcem i to narastające napięcie robi ze mną coś wręcz nie do opisania!

[patgore]

To idealne wydawnictwo do uprzyjemnienia sobie letniej nocy. 1. otworzyć okno, 2. zgasić światła, 3. rozłożyć się na wyrze i 4. po prostu płynąć...

Ja to samo wyczyniam, zwłaszcza w miesiącu lipcu [nie wiem dlaczego akurat w tym], tylko, że przy Counterfeit 2 Martka .

[bloodline101]

Music for the masses-wspaniała płyta,uniwersalna, zwiastujaca juz pewną dojrzalość twórczą zespołu, dla mnie jest to preludium przed doskonałym Violatorem.Wydaje mi się, że MFTM jest wydawnictwem niedocenionym w pełni,a przecież na tym albumie aż roi się od fantastycznych utworów-klasyków DM
"Never let me down"-teledysk jest jednym z najlepszych w karierze DM, a wersja koncertowa po prostu porywa, jak wzniosły hymn,niezrównany na żywo, jeden z mocniejszych punktów wystepu
"The things you said"-nachodzi mnie pewien rodzaj słodkiej melancholii, gdy tego słucham-każdy dźwięk to majstersztyk, bardzo identyfikuję się z tym utworem, powiedziec o nim 'życiowy,' to za mało
"Strangelove"-przeuroczy, zmysłowy teledysk, zachwyca mnie zawsze wygląd Alana i Dave'a na nim(!) od razu porywa do tańca, no i ten tekst-znowu pełna identyfikacja
"To have and to hold"-intryguje mnie rytm tego utworu
"Nothing"-doskonały na dwie okazje:do tańca i na podróż,
"Little 15""I want you now"-przepiekne ballady, nostalgiczne
"Pimpf"-hipnotyzuje podczas słuchania-hymn wtajemniczonych

[Adi_dM]

Mój album nr 2. Esencja brzmienia i chyba najbardziej klasyczna płyta zespołu. Świetny pomysł z megafonami, które dla mnie stały się większym symbolem DM niż róża.

[xIsobelx]

jak dla mnie nr 1 - wszystko co najlepsze w DM w bardzo romantycznym wydaniu, esencja klasycznie synthpopowego brzmienia w twórczości DM;
w ogóle zauważam, że ostatnio najchętniej wracam do albumów z lat 80. (hehe, starzeję się ) a w szczególności właśnie do Music for the Masses...za każdym razem wzrusza mnie tak samo, możliwe też, że tak wiele cennych wspomnień mam właśnie związanych z tymi piosenkami..

@bloodline101 - zgadzam się z Tobą w zupełności

[bloodline101]

ja też powróciłam do starszych albumów DM, doceniłam np S&S, ABF, industrialne brzmienie CTA, romantyczne BC, no a MFTM...wspaniała zapowiedź Violatora
zabawne, że mam chęć wracc do starszych albumów, nadrobić to, że nie poświęciłam im należytej uwagi wcześniej dzięki...SOTU
twórczość DM to harmonijny ciagły proces, który równocześnie jest róznorodny, otwarty na inspiracje i poszukiwania
żadna z płyt nie jes dziełem przypadku, lecz efektem potrzeby rozwijania się i ulepszania

[saltah]

Uwielbiam MFTM, swego czasu popadłam w istne uzależnienie od tej płyty. Jak dla mnie jest doskonała, ponadczasowa - to złoty wiek DM.
Gdybym wybierała się na koncert do Łodzi, a niestety nie mogę, oczekiwałabym Never let me down again, w przeciwnym razie byłabym bardzo zawiedziona. Ten utwór, a w zasadzie hymn rozkłada mnie na łapatki za każdym razem już od 18 lat. Porusza mnie do głębi, do łez czasem.

[Tops]

Niezbyt za nią przepadam. Tzn. dobra jest, ale raczej doły.
Mocniejsze punkty to Strangelove, Nothing, To Have And To Hold

[mewa]

Perfectus! Ciągle będę to powtarzał : Alan wróć!

[Andrzyj]

esencja stylu (jako płyta). jeśli ktoś chce abym pokazał mu, co to jest dM, nie polecam violka, przynajmniej nie od razu.
na pierwszy łogień leci muzyka dla mas.
ostatnio przekonałem się do genialnego ołpnera jakim jest never i płynne przejście w things you said, wyciszającą prześliczną balladę. surowość takich piosenek jak behind the wheel, nothing, to have and to hold to dla mnie wyznacznik stylu, skóry, fryzury etc.

[tb808]

Miejsca ze zdjęć z megafonami z MFTM i Never Let Me Down Again:

Ferrybridge Power Station:








Ladybower Reservoir:





Kinder Upfall (Peak District):




Peak District:

[Libijczyk93]

Obok Violatora najlepszy album Depeche Mode.Martin był w mistrzowskiej formie.

[gal]

Mój faworyt Absolutnie ulubiona płyta

[DM1995]

Jeden z mojej albumowej trójcy (obok Violatora i SOFAD-a). Pierwsza płyta przesłuchana świadomie (tzn. w całości pamiętam słuchanie [przy innych wcześniejszych płytach byłem tak szczęśliwy, że nic z tego nie pamiętam). Album niedoceniany niezwykle na forum (moje spostrzeżenia). Dla mnie jest najbardziej Depeszowy (cokolwiek by to znaczyło). Bez NLMDA nie ma koncertu Image z okresu MTM także uważam za najlepszy. To samo tyczy się teledysków. Nie umiem wyróżnić najmocniejszego punktu na płycie każdy miażdże. Jednak powiedziałbym, że Strangelove, NLMDA, BTW, Sacred, Nothing to najmocniejsze. A już The Things You Said to jeden z lepszych Gore'owych utworów. No i jest tam Pimpf (jak dla mnie najlepszy instrumental). A okładka, dla mnie bomba. NLMDA ze 101 to jedno z najlepszych wykonań live). Co do B-sides to Pleasure Little Treasure to mistrz i czemu go na albumie (w podstawowej wersji) nie ma? Agent Orange to kolejny mocarny instrumental. Ja także gdybym miał komuś pokazać co to DM i zachęcić do słuchnia puścił bym MFTM. Długaśny post ale powiedziałem i tak za mało. Na koniec

[wikcia]

Racja.

Jeszcze inny smaczek pochodzi z tego okresu - zdzieracz podeszw 'Route 66'. Kiedy o nim myślę, od razu mam przed oczami '101', w którym MFTM tworzy tło mmmm. Film i album traktuję jako całość. Absolutny depeszyzm!

[Libijczyk93]

Ja nie zauważyłem zbytnio,zeby była niedoceniana przez forumowiczów. Dla wielu to kwintesencja "depeszowego" stylu.Dla mnie to jest arcydzieło.Pamiętam jak byłem w szóstej klasie i pojechałem do Karpacza na wycieczkę,to do walkmana wziąłem tylko jedną kasetę.Właśnie Music For The Masses. Co do wizualnego postrzegania Depeche Mode,najlepszy okres to chyba jednak okres Gwałciciela.

[Peter S]

Okładka prosta i elegancka, łatwo nam mówi czego można się spodziewać: dobrego popu w najwyższym wydaniu. Znowu depesze czarują tymi swoimi intrami, cudowne.....

[Libijczyk93]

1.Never let me down again- 5
2.The Things you said- 5
3.Strangelove- 5
4.Sacred- 5
5.Little 15- 4.5
6.Behind the Wheel- 4.5
7.I want you now- 4
8.To have and to hold- 4
9.Nothing- 5
10.Pimpf- 5

średnia 4.7

Jedna z wyższych pozycji w moim topie.